Η μονάδα αφαλάτωσης Thames Gateway στο Μπέκτον του ανατολικού Λονδίνου παραμένει εκτός λειτουργίας, ενώ η Αγγλία βρίσκεται σε ξηρασία και η ροή του Τάμεση έχει υποχωρήσει κάτω από τα όρια που επιτρέπουν την ενεργοποίησή της. Η εγκατάσταση, η μοναδική μεγάλης κλίμακας μονάδα αφαλάτωσης στην ηπειρωτική Βρετανία, προοριζόταν να ενισχύει την υδροδότηση της πρωτεύουσας σε περιόδους σοβαρής λειψυδρίας. Ωστόσο, τεχνικά προβλήματα και κατεστραμμένος εξοπλισμός δεν της έχουν επιτρέψει να παράγει πόσιμο νερό μέσα στο 2026.
- Η ξηρασία στην Αγγλία κηρύχθηκε στις 29 Ιουλίου 2026.
- Η ροή του Τάμεση στο Τέντινγκτον βρίσκεται περίπου στα 220 μεγαλίτρα ημερησίως.
- Η μονάδα μπορεί να παρέχει έως 100 μεγαλίτρα νερού την ημέρα, περίπου το 4% της ημερήσιας παροχής της Thames Water.
- Η εταιρεία επιδιώκει να έχει την εγκατάσταση διαθέσιμη έως το τέλος του έτους, εφόσον χρειαστεί.
Η ξηρασία πληροί τους όρους ενεργοποίησης
Η εγκατάσταση άνοιξε το 2010 με κόστος 250 εκατ. στερλίνες, δηλαδή περίπου 290 εκατ. ευρώ. Σχεδιάστηκε για να μετατρέπει το υφάλμυρο νερό του Τάμεση —νερό με αλατότητα ανάμεσα στο γλυκό και το θαλασσινό— σε πόσιμο.
Το σχέδιο ξηρασίας της Thames Water επιτρέπει τη χρήση της μονάδας όταν έχει κηρυχθεί ξηρασία και η ροή του ποταμού πέσει κάτω από τα 3.000 μεγαλίτρα ημερησίως. Δεδομένα που εξασφάλισε το New Scientist δείχνουν ότι στο Τέντινγκτον, το χαμηλότερο σημείο του τμήματος γλυκού νερού του Τάμεση, η ροή παραμένει εδώ και εβδομάδες κάτω από αυτό το επίπεδο.
Με τη ροή περίπου στα 220 μεγαλίτρα την ημέρα, οι προϋποθέσεις για χρήση της αφαλάτωσης έχουν καλυφθεί, αλλά η ίδια η εγκατάσταση δεν είναι διαθέσιμη.
Το σημερινό επίπεδο βρίσκεται επίσης κάτω από τον προσωρινό στόχο των 300 μεγαλίτρων ημερησίως που συμφώνησαν η Thames Water και η Environment Agency για την τρέχουσα ξηρασία. Υπό κανονικές συνθήκες, ο στόχος είναι 800 μεγαλίτρα, ώστε να προστατεύονται η οικολογία του ποταμού και το περιβάλλον του από την υπερβολική άντληση.
Η περιοχή του Τάμεση δέχθηκε μόλις 1 χιλιοστό βροχής τον Ιούλιο του 2026, τον ξηρότερο Ιούλιο εκεί από τότε που άρχισαν οι σχετικές καταγραφές το 1871. Σε ολόκληρο το Ηνωμένο Βασίλειο ήταν ο ξηρότερος Ιούλιος από την έναρξη των καταγραφών το 1836.
Η απουσία της περιορίζει ένα κρίσιμο εφεδρικό απόθεμα
Σε πλήρη λειτουργία, η μονάδα αφαλάτωσης μπορεί να παράγει έως 100 μεγαλίτρα πόσιμου νερού ημερησίως. Η ποσότητα αντιστοιχεί περίπου στο 4% του νερού που παρέχει καθημερινά η Thames Water.
Αυτό σημαίνει ότι το Λονδίνο στερείται προσωρινά μιας υποδομής που σχεδιάστηκε ακριβώς για να μειώνει την πίεση στις υπόλοιπες πηγές νερού κατά τη διάρκεια σοβαρής ξηρασίας.
Η υπέρβαση των ορίων του σχεδίου δεν οδηγεί πάντως σε αυτόματη έναρξη λειτουργίας. Δίνει στην εταιρεία τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει τη μονάδα, ενώ η τελική απόφαση εξαρτάται από τις καιρικές συνθήκες, τη ζήτηση και τη στάθμη των ταμιευτήρων.
Η εγκατάσταση έχει λειτουργήσει μόνο πέντε φορές, σύμφωνα με στοιχεία που είχαν δημοσιοποιηθεί το 2025, παρέχοντας συνολικά ποσότητα ισοδύναμη με επτά ημέρες υδροδότησης του Λονδίνου. Το προσχέδιο του σχεδίου ξηρασίας για το 2027 αναφέρει ότι βρίσκονται σε εξέλιξη εργασίες αντικατάστασης κατεστραμμένου εξοπλισμού, μεταξύ άλλων των μεμβρανών που φιλτράρουν το νερό.
Η επαναλειτουργία εξετάζεται για το τέλος του έτους
Η Thames Water ανακοίνωσε ότι προετοιμάζει τη μονάδα ώστε να μπορεί να τεθεί σε λειτουργία έως το τέλος του 2026, εάν κριθεί αναγκαίο, με στόχο να υποστηριχθεί η ανάκαμψη των ταμιευτήρων κατά τον χειμώνα. Το σχέδιο της εταιρείας αναφέρει ότι απαιτούνται τέσσερις έως έξι εβδομάδες για να φτάσει η εγκατάσταση στην πλήρη δυναμικότητά της.
Η υπόθεση έχει ευρύτερη σημασία για τον σχεδιασμό της υδροδότησης: μια μονάδα αφαλάτωσης λειτουργεί ως πραγματική εφεδρεία μόνο όταν συντηρείται και μπορεί να ενεργοποιηθεί εγκαίρως, όχι απλώς όταν υπάρχει κατασκευασμένη υποδομή.
Παράλληλα, άλλες εταιρείες καταρτίζουν σχέδια για νέες εγκαταστάσεις. Η Anglian Water εξετάζει δύο μονάδες στο Νόρφολκ και στο Λίνκολνσαϊρ, με νερό από τη Βόρεια Θάλασσα, ενώ η South West Water σχεδιάζει μονάδα στο Παρ της Κορνουάλης για την αυξημένη θερινή ζήτηση. Οι πρωτοβουλίες αυτές εντάσσονται στην προσπάθεια ενίσχυσης των αποθεμάτων καθώς η κλιματική αλλαγή φέρνει συχνότερες και εντονότερες ξηρασίες.
Πιστεύετε ότι οι μονάδες αφαλάτωσης πρέπει να διατηρούνται μόνιμα σε άμεση ετοιμότητα ή να ενεργοποιούνται μόνο όταν τα αποθέματα νερού φτάνουν σε κρίσιμα επίπεδα;
