«Η τεχνολογία δεν είναι το πρόβλημα· είναι οι άνθρωποι που την ελέγχουν», λέει η Shalirrah Wisney, συνοψίζοντας την αντιφατική σχέση της με την τεχνητή νοημοσύνη. Η επαγγελματίας του B2B μάρκετινγκ, μητέρα δύο παιδιών, συγγραφέας και podcaster περιγράφει σε προσωπική μαρτυρία της στο Business Insider πώς ο αρχικός ενθουσιασμός της εξελίχθηκε στη μεγαλύτερη εξουθένωση που έχει βιώσει. Η πορεία άρχισε έπειτα από ένα συνέδριο AI στη Γαλλία και κορυφώθηκε το καλοκαίρι του 2025, όταν, όπως αναφέρει, αυξήθηκε έντονα το άγχος της και επιβαρύνθηκε η υγεία της.
- Η Wisney λέει ότι το καλοκαίρι του 2025 έχασε βάρος, παρουσίασε έξαρση των συμπτωμάτων της νόσου του Crohn και ξεσπούσε σε συγγενείς και φίλους.
- Στις αρχές του 2025 εξέδωσε μόνη της παιδικό βιβλίο για την τεχνητή νοημοσύνη, χρησιμοποιώντας AI για την εικονογράφηση.
- Περιόρισε τις συνδρομές της σε εργαλεία AI και πλέον πληρώνει μόνο για το Claude.
«Προσπαθούσα να κρατήσω όλες τις μπάλες στον αέρα — και παραλίγο να τις αφήσω όλες να πέσουν», αναφέρει για την πίεση που ένιωθε.
Η ανάγκη διαρκούς ενημέρωσης μετατράπηκε σε πίεση
Η αφετηρία ήταν ένα συνέδριο τεχνητής νοημοσύνης στη Γαλλία, όπου η Wisney βοήθησε στον συντονισμό μίας από τις κεντρικές σκηνές. Μια ομιλία του ιδρυτή του AI Centre of Excellence Africa την έκανε να δει την AI όχι μόνο ως εργαλείο για επιχειρηματικά προβλήματα, αλλά και ως πιθανό μέσο κοινωνικής προσφοράς.
Ακολούθησε μια περίοδος εντατικής ενασχόλησης: διάβαζε άρθρα και βιβλία, συμμετείχε στις σχετικές συζητήσεις στην εργασία της και δοκίμαζε σχεδόν κάθε νέο εργαλείο. Είχε συνδρομές σε πολλές υπηρεσίες και ακύρωσε ακόμη και τη συνδρομή της στο Pilates, ώστε να μη νιώθει ενοχές για το κόστος περισσότερων από ενός μεγάλων γλωσσικών μοντέλων.
Στις αρχές του 2025 εξέδωσε ένα παιδικό βιβλίο που εισάγει τους μικρούς αναγνώστες στον κόσμο της AI. Έγραψε η ίδια το κείμενο, αλλά δημιούργησε τις εικόνες με τεχνητή νοημοσύνη, επειδή δεν μπορούσε να προσλάβει εικονογράφο. Όπως σημειώνει, απέφυγε υλικό που έμοιαζε με έργο συγκεκριμένου καλλιτέχνη ή με προστατευμένη δημιουργία.
Το καλοκαίρι του 2025 επιβαρύνθηκαν υγεία και σχέσεις
Καθώς συνδύαζε την εταιρική εργασία, το βιβλίο, τη μητρότητα, τις προσωπικές σχέσεις και την προσπάθεια να παραμένει στην πρώτη γραμμή της AI, η αίσθηση κόπωσης εντάθηκε. Το καλοκαίρι του 2025, σύμφωνα με την ίδια, το άγχος της έφτασε στο υψηλότερο σημείο του, έχασε βάρος, επιδεινώθηκαν τα συμπτώματα της νόσου του Crohn και άρχισε να ξεσπά στους ανθρώπους γύρω της.
Στην πίεση συνέβαλαν και τα αντικρουόμενα μηνύματα γύρω από την τεχνολογία: οι εργαζόμενοι καλούνταν να τη χρησιμοποιούν περισσότερο, ενώ ταυτόχρονα άκουγαν ότι μπορεί να αντικαταστήσει θέσεις εργασίας. Η Wisney επισημαίνει επίσης την απόσταση ανάμεσα στις εταιρικές συζητήσεις για αποδοτικότητα και στις ανησυχίες που εμφανίζονται στα κοινωνικά δίκτυα για την ιδιωτικότητα, τα κέντρα δεδομένων και την ψυχική υγεία.
Η εμπειρία της αναδεικνύει μια ευρύτερη πρακτική δυσκολία: όταν η επαγγελματική ενημέρωση εξαρτάται από εργαλεία που ανανεώνονται συνεχώς, τα όρια ανάμεσα στη μάθηση, στην εργασία και στον ελεύθερο χρόνο μπορούν να γίνουν ασαφή. Αυτό σημαίνει ότι η υιοθέτηση της AI δεν αφορά μόνο την πρόσβαση στην τεχνολογία, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο εργαζόμενοι και οργανισμοί ορίζουν ρεαλιστικές προσδοκίες για τη χρήση της.
Λιγότερες συνδρομές και σαφέστερα προσωπικά όρια
Η Wisney απευθύνθηκε στον γιατρό της, ο οποίος άλλαξε την αγωγή για το άγχος και τη δοσολογία της, ενώ της συνέστησε να περιορίσει την καφεΐνη και να αναζητήσει ψυχοθεραπεία. Διευκρινίζει ότι δεν έχει ξεπεράσει ακόμη την εξουθένωση, παρότι οι συζητήσεις με τον σύζυγο και τους φίλους της τη βοήθησαν.
Πλέον περιορίζει το ατελείωτο σκρολάρισμα για ειδήσεις σχετικές με την AI, αφήνει συχνότερα το τηλέφωνο στην άκρη και χρησιμοποιεί τα εργαλεία με πιο συγκεκριμένο σκοπό. Διατήρησε μόνο τη συνδρομή στο Claude και δεν αναθέτει στην AI τη δημιουργία παιχνιδιών ή ιστοριών για τα παιδιά της, επειδή θέλει να συνεχίσει να το κάνει μαζί τους.
Το φθινόπωρο του 2025 ξεκίνησε το podcast «AI on the Side», όπου μιλά ανοιχτά για τη σχέση της με την τεχνολογία. Παρά την εμπειρία της, παραμένει αισιόδοξη ότι η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να συμβάλει στην επίλυση πραγματικών προβλημάτων και υποστηρίζει ότι δεν πρέπει να ελέγχεται μόνο από στελέχη της τεχνολογίας και τρισεκατομμυριούχους.
Η ίδια δεν απορρίπτει την AI· επιχειρεί να διαχωρίσει τη χρήσιμη αξιοποίηση της από την πίεση να παρακολουθεί κάθε εργαλείο και κάθε νέα εξέλιξη.
Η μαρτυρία της Wisney δεν αποτελεί γενική ιατρική οδηγία, αλλά δείχνει γιατί τα προσωπικά όρια αποκτούν σημασία καθώς η AI εισέρχεται στην εργασία και στην καθημερινότητα.
Εσείς έχετε θέσει όρια στη χρήση εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης ή νιώθετε πίεση να παρακολουθείτε διαρκώς τις εξελίξεις;
