Ο «θερινός Λευκός Οίκος» αποτελεί μια μακρά παράδοση της αμερικανικής προεδρίας: από τον Τζον Άνταμς και τον Αβραάμ Λίνκολν έως τον Τζίμι Κάρτερ και τον Ρόναλντ Ρίγκαν, οι πρόεδροι των ΗΠΑ αναζητούσαν για λίγες ημέρες ή εβδομάδες ένα πιο ήρεμο περιβάλλον μακριά από την επίσημη κατοικία τους στην Ουάσιγκτον. Δεν επρόκειτο, ωστόσο, για διακοπές με τη συνηθισμένη έννοια. Οι αρμοδιότητες του αξιώματος συνεχιζόταν κανονικά, με οικογενειακά σπίτια, αγροκτήματα, παραθαλάσσια εξοχικά και ράντσα να μετατρέπονται προσωρινά σε προεδρικούς χώρους εργασίας.
- Οι πρώτοι πρόεδροι επέστρεφαν συνήθως στα σπίτια, στους κήπους και στα αγροκτήματά τους κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.
- Η βελτίωση των μετακινήσεων επέτρεψε στους μεταγενέστερους προέδρους να επιλέγουν καταφύγια πιο μακριά από την Ουάσιγκτον.
- Κατοικίες όπως το Peace Field, το Sagamore Hill και το Little White House διατηρούνται και μπορούν να δεχθούν επισκέπτες.
Η προεδρία μεταφερόταν, αλλά δεν σταματούσε
Στα πρώτα χρόνια, η θερινή απομάκρυνση από την Ουάσιγκτον είχε απλή μορφή: οι πρόεδροι επέστρεφαν στις ιδιοκτησίες τους και ασχολούνταν με τους κήπους ή τα αγροκτήματά τους, παραμένοντας διαθέσιμοι για τα καθήκοντά τους. Αργότερα, ένα εξοχικό στις εγκαταστάσεις του Old Soldiers’ Home έγινε σταθερό προεδρικό καταφύγιο.
Ο Τζέιμς Μπιουκάναν ήταν ο πρώτος που το χρησιμοποίησε συστηματικά. Το κτίσμα βρισκόταν σε έκταση 225 ακρών στο βόρειο τμήμα της Περιφέρειας της Κολούμπια, σχετικά κοντά στον Λευκό Οίκο. Εκεί διέμενε τα καλοκαίρια και ο Αβραάμ Λίνκολν, ο οποίος πιστεύεται ότι συνέταξε στον χώρο τη Διακήρυξη Χειραφέτησης.
Ο όρος «θερινός Λευκός Οίκος» δεν περιέγραφε μια δεύτερη επίσημη έδρα, αλλά το σημείο από το οποίο ο πρόεδρος εξακολουθούσε να ασκεί τα καθήκοντά του.
Οι καλύτερες μετακινήσεις διεύρυναν τον προεδρικό χάρτη
Το Peace Field στο Κουίνσι της Μασαχουσέτης, που αγοράστηκε από τον Τζον και την Άμπιγκεϊλ Άνταμς το 1788, φιλοξένησε τόσο τον ίδιο όσο και αργότερα τον γιο του, Τζον Κουίνσι Άνταμς. Ο Θίοντορ Ρούζβελτ επέλεξε το Sagamore Hill στο Oyster Bay της Νέας Υόρκης, μια ιδιοκτησία 83 ακρών με θέα στο νερό και μονοπάτια στη φύση.
Ο Οδυσσέας Γκραντ χαρακτήρισε το Long Branch του Νιου Τζέρσεϊ θερινή πρωτεύουσά του και εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του σε βικτωριανό παραθαλάσσιο εξοχικό, το οποίο κατεδαφίστηκε τη δεκαετία του 1960. Ο Κάλβιν Κούλιτζ κινήθηκε δυτικότερα από τους προκατόχους του, επιλέγοντας το State Game Lodge στους Black Hills της Νότιας Ντακότα.
Ο Χέρμπερτ Χούβερ δημιούργησε το Rapidan Camp στα Blue Ridge Mountains της Βιρτζίνιας, στη σημερινή περιοχή του Εθνικού Πάρκου Shenandoah. Είχε θέσει τρεις όρους: το καταφύγιο να απέχει έως 100 μίλια από την Ουάσιγκτον, να είναι πιο δροσερό το καλοκαίρι και να διαθέτει ρέμα με πέστροφες.
Ο Φράνκλιν Ρούζβελτ συνδέθηκε με το νησί Campobello στο Νιου Μπράνσγουικ του Καναδά, όπου περνούσε σχεδόν κάθε καλοκαίρι της παιδικής και πρώιμης ενήλικης ζωής του. Επέστρεψε τρεις φορές ως πρόεδρος, μεταξύ άλλων για ένα ταξίδι ψαρέματος το 1939, λίγες εβδομάδες πριν από την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Τα καταφύγια έγιναν χώροι πολιτικής και διπλωματίας
Ο Ντουάιτ Αϊζενχάουερ χρησιμοποιούσε το αγρόκτημά του δίπλα στο πεδίο μάχης του Gettysburg ως προορισμό για Σαββατοκύριακα και καλοκαιρινές διαμονές. Εκεί φιλοξενούσε ηγέτες και διπλωμάτες, επιδιώκοντας μέσα από ανεπίσημες συναντήσεις να περιορίσει τις εντάσεις του Ψυχρού Πολέμου.
Στο Τέξας, το LBJ Ranch του Λίντον Τζόνσον έγινε γνωστό ως «Λευκός Οίκος του Τέξας». Ο πρόεδρος άσκησε εκεί περίπου το 25% της θητείας του. Αντίστοιχα, ο Τζον Κένεντι χρησιμοποίησε το οικογενειακό συγκρότημα στο Hyannis Port ως βάση της προεκλογικής εκστρατείας του το 1960 και αργότερα ως θερινό Λευκό Οίκο.
Αυτό σημαίνει ότι οι θερινές κατοικίες δεν ήταν απλώς χώροι ανάπαυσης: μπορούσαν να φιλοξενήσουν πολιτική εργασία, συναντήσεις και αποφάσεις μακριά από το επίσημο σκηνικό της Ουάσιγκτον.
Ο Χάρι Τρούμαν αποτελεί διαφορετική περίπτωση, καθώς το Little White House στο Key West ήταν ουσιαστικά χειμερινό καταφύγιο. Το επισκέφθηκε 12 φορές κατά την προεδρία του, περνώντας συνολικά 175 ημέρες στη Φλόριντα. Ο Τζίμι Κάρτερ είχε ως θερινή βάση την ιδιωτική κατοικία του στη Τζόρτζια, ενώ στις αξιομνημόνευτες αποδράσεις εργασίας του περιλαμβανόταν η κατάβαση του ποταμού Salmon στο Αϊντάχο το 1978. Ο Ρόναλντ και η Νάνσι Ρίγκαν χρησιμοποιούσαν ως θερινό Λευκό Οίκο το Rancho del Cielo, ένα ενεργό ράντσο 688 ακρών κοντά στη Σάντα Μπάρμπαρα.
Ορισμένες προεδρικές κατοικίες παραμένουν επισκέψιμες
Μέρος αυτής της παράδοσης έχει περάσει πλέον στη δημόσια ιστορία. Η Υπηρεσία Εθνικών Πάρκων διατηρεί το Old House στο Peace Field και τους ιστορικούς κήπους του, ενώ στο Sagamore Hill προσφέρονται ξεναγήσεις κατόπιν κράτησης. Στο Key West, οι επισκέπτες μπορούν ακόμη να δουν την αρχική επίπλωση και προσωπικά αντικείμενα του Τρούμαν.
Για τον ελληνόφωνο ταξιδιώτη, αυτοί οι χώροι προσφέρουν έναν διαφορετικό τρόπο προσέγγισης της ιστορίας των ΗΠΑ: όχι μόνο μέσα από κυβερνητικά κτίρια και επίσημα μνημεία, αλλά και μέσα από τα τοπία όπου η προσωπική ζωή συναντούσε την άσκηση της προεδρικής εξουσίας.
Ποιο από τα ιστορικά «θερινά Λευκά Σπίτια» θα επιλέγατε να επισκεφθείτε και γιατί;
